درخاطرم شد زنده یاد فاطمیون   یاد شلمچه یاد فکه یاد مجنون

            تاریخ تولد:۱۳۳۶

            تاریخ شهادت:۴./۴./۱۳۶۷

            محل شهادت:جزیره مجنون

شهید زنده

روی چه چیزی پا میگذاری ؟!

روی مزار شهدا ؟!

ای کاش فقط روی مزار شهدا پا میگذاشتی !

نه !

شما نه تنها روی مزار شهیدان پا گذاشتید !

بلکه !

بی شرمی را به بالاترین حد رساندید !

و پایتان را روی خون شهدا گذاشتید !

نه نمیشود ، مگر اینکه بسیجی مرده باشد !

http://www.shohadayearoo.blogfa.com/

شرمنده تونیم شهدا"، قافیه شد تو شعر ما
ردیف شعرمون همش" "چی‌کار کردیم بعد شما؟!"

هرچی شما خاکی بودین، ساده و افلاکی بودین
دادیم شمارو بکشن، با قُپِّه‌ها، درجه‌ها

 دادیم بزرگتون کنن
عکساتونو چاپ بزنن، رو پسترا و بنرا

این چاه اگه آبم داره، واسه‌ی ما خوب نون داره
چوب حراجتون زدیم، تو میدونا، خیابونا

آی خونه‌دار و بچه‌دار، زنبیل و بردار و بیار
پلاک و استخوان داریم، تحفه‌ی راه کربلا

پلاک و استخوان داریم، یک عالمه جوون داریم
شهری تو آسمون داریم، پاشین بیاین دُکّونِ ما

 گردنمون که کج میشه، غرورمون فلج میشه
کی می‌دونه راست یا دروغ؟ شرمنده تونیم شهدا

گاهی یک‌سال آزگار، سراغتونم نمی‌آیم
گاهی می‌گیم مارش بزنن، با تاج گل می‌یایم ادا

چندوقت یکبار لباستون، تو تنمون زار می‌زنه
وبال چفیتون می‌شیم، همایشا، نمایشا

جنگل مولایی شده، شهرمون از دوز و دغل
هرکی به فکر خودشه، سواره‌ها، پیاده‌ها

چی‌کار کردیم بعد شما؟ به عقل جِنَّم نمي آد!
سکه زدیم به نامتون، اما تو بازار رِبا

خلوص نیت نداریم، ما حاج همت نداریم
همش داریم بیرون می‌دیم، فوق لیسانس و دکترا

دکترامون می‌گن شما، بچه‌رو دِپرس می‌کنید
دادیم که حذفتون کنن، از قصه‌ها، سانسور چیا

بچه‌هامون بچه‌هاتون، بنگی شدن، رنگی شدن
رومی شدن زنگی شدن، شرمنده‌ایم رومون سیا
من چی‌بگم آخر شعر، جون و دلم آتیش گرفت
شهید کشی بسه دیگه، جون امام وشهدا

شاعر: شهروز گودرزی،

نقل از:http://bideh.blogfa.com/

توجه شهید میرعادل به مسائل عقیدتی در سپاه کیاسر

یک عمر چو شمع گر بسوزیم کم است 

دل سوخته ی عمر کم فاطمه ایم

نوای دل سردار خیبر شهید سر از تن جدا شده حاج ابراهیم همت

برای اینکه خدا لطفش شامل حال ما بشود،باید اخلاص داشته باشیم و برای اینکه ما اخلاص داشته باشیم سرمایه می خواهد که از همه چیزمان بگذریم و برای اینکه همیشه از همه چیزمان بگذریم باید شبانه روز دلمان و همه چیزمان با خدا باشد.قدم بر می داریم برای رضای خدا باشد.کاغذ برمی داریم برای رضای خدا باشدو همه کارهایمان برای رضای خدا باشد.اگر کارهلیمان اینطوری پیش برود پیروزی در آن هست و ناراحتی و شکست برایمان معنائی ندارد.